Kasım 2026
İncir... Tatlı, morumsu yumuşaklık, niçin bu kadar erişilmez, uzaktaki bir düş gibi pahalı oldu ki zihnime düşer ansızın?
SESLİ DÜŞÜNCELER | 1
İncir... Tatlı, morumsu yumuşaklık, niçin bu kadar erişilmez, uzaktaki bir düş gibi pahalı oldu ki zihnime düşer ansızın?
Pazarda, bağırışların ve çürük kokularının arasında fahiş fiyatlar insanı derin bir hayrete düşürür durmadan. Yüksek etiketler, cüzdanın karanlık kıvrımlarındaki son kağıtları, o çaresiz cepleri yakıp kavurmaya devam eder sessizce. Bir kilo incir almak bile artık hatıralarda kalan, ulaşılmaz bir lüks.
Dallardan süzülen güneşle ağaçlar cömertçe meyve verir ama ne hikmetse fiyatlar hiç düşmez aşağıya. Sokaktaki sıradan insan bu anlaşılmaz, saçma duruma cidden şaşırır, başını sallar. Güneşin bu denli bol, toprağın bu denli sıcak olduğu bu adada bu nasıl bir kıtlıktır böyle?
"Yerli üretim" derler gururla ama fiyatlar gökyüzüne doğru uçup gitmiş çoktan. Eski, tozlu günlerde dalından bedava toplanan o sütlü tatlılık, şimdi manavın loş tezgahında ulaşılmaz bir altın gibi parlar durur gözlerimizin önünde.Ekonomik kriz, o devasa karanlık dalga, her şeyi etkiledi elbette ama incirin bu denli, bu hayasızca pahalanması yine de kabul edilemez ruhumca.
Köylü toprağa bıkmadan emek verir ama kazanan hep aradaki gölgeler, o doymaz aracılar. Tarladan filizlenip çıkan gariban ürün pazara varınca katlanır katlanır, ağırlaşır. Vatandaş sadece uzaktan, iç çekerek bakmakla yetinmek zorunda kalır bu lezzete. Lefkoşa pazarında fiyatlar her hafta değişiyor, akıp gidiyor sürekli bir belirsizliğe doğru. İthal gelen,denizleri aşan meyveler bile sanki bundan daha ucuz kalır yanı başında. Geleneksel, çocukluğumuzdan süzülen lezzetlerimize ulaşmak artık çok zorlaştı bu zaman kırıntılarında. Cebindeki üç kuruş parayla sadece birkaç tane alabilirsin ancak, o da dişinin kovuğuna yetmez.